facebook mailing
 
              BP 
  Hideaway - UITVERKOCHT
  20 mei 2019 - 20h15
   
 
 

Hideaway! Iets of wat blues liefhebber denkt dan aan het instrumentale bluesnummer met die titel waar Freddie King een grote hit mee scoorde in 1960, song die hij pende samen met Sonny Thompson en waar hij naar eigen zeggen de inspiratie voor haalde bij, onder veel meer, een Hound Dog Taylor deun. En je hoort er ook het toen populaire ‘The Peter Gunn Theme’. Het nummer bracht enkele jaren later Eric Clapton later aan de oppervlakte via de opname met de John Mayall & The Bluesbreakers (1966) ‘Hideaway’ had een groot impact op de (niet alleen) blueswereld, maar hierover uitweiden zou ons te ver leiden.
Vlaanderen kent Hideaway echter ook als bluesband met West-Vlaamse roots, een band die in de jaren tachtig ontstond. Die wortels lagen eigenlijk in Tielt. In 1983 richtten drummer Johan Guidee, lead- en ritmegitarist Jean-Marie Herman en bassist Hennie Monbalieu The Exciters op, samen met Rik Michiels, eigenaar van het plaatselijke muziekcentrum en leider van de band. Twee jaar later hielden The Exciters ermee op. In 1986 zochten Johan, Hennie en Jean-Marie een nieuwe frontman. Die witte merel was Ralph Bonte en die vertelt daarover: ‘Eigenlijk heeft Frank Van Rampelberg mij getipt aan Jean Marie. Ik had een demo cassetje gegeven aan Frank van het bandje waar ik toen mee bezig was. Die vond dat leuk klinken en had het Jean Marie verteld en dan kwamen we elkaar tegen op het Duke Robillard optreden.‘ Hideaway was geboren.
In het begin speelde de band vooral in Kortrijk en omgeving. Hennie had daar heel wat contacten. Belangrijk: ritmegitarist Ralph zong niet alleen, maar hij begon eigen liedjes te schrijven, een essentiële move. In 1988 verliet Hennie de band om zijn bar te runnen, ’t Sloeberke in Koolskamp. Beloftevolle Bruggeling Vincent Pierins verving hem. Ralph en Vincent schreven nu samen aan het songmateriaal en Frank Van Rampelberg, producer van het toen terecht populaire radioprogramma ‘Boem Boem’, merkte dit op. Frank stelde de band voor aan Nico A. Mertens van label Parsifal en zo kwam er snel een eerste cd, simpelweg ‘Hideaway’ genaamd. In 1992/3 verliet Vincent Pierins de groep om het mooie weer te maken bij Dirk Blanchart, Raymond Van het Groenewoud en ten slotte ook Clouseau, waar hij intussen zo’n 20 jaar de bas beroert, om nog te zwijgen van de projecten waar hij zijn medewerking aan verleende en verleent. Zo kon u hem o.a. zien als teambegeleider in The Voice op VTM.
Eric Vandekerckhove (bas, ukulele bas, backing vocals; opvolger van Vincent), Geeraard De Groote (sax, percussie, backing vocals; vast lid vanaf 1997) en Patrick Cuyvers (hammond orgel, piano; vanaf 2000) vormen de rest van Hideaway in zijn huidige vorm. Voor Patrick is dat allerminst vanzelfsprekend: hij woont in het ‘verre’ Hechtel, Limburg, waar hij onder anderen betrokken is bij Studio Roots House en Blues Peer. En zopas nog (27/4) zagen we hem in het Brugse Concertgebouw aan de zijde van o.a. Guy Swinnen en Frank Saenen van jetje geven op keyboards en accordeon met ‘The Scabs 40 Years’. Dat zo iemand er ondanks de afstand toch belang aan hecht om deel uit te maken van de band, wijst erop dat Hideaway meer dan ‘zomaar een bluesgroep’ is, het is een heuse familie. Talent zat in Hideaway: stichtend lid Johan Guidee van zijn kant leent zijn zeer gewaardeerde drumstokjes al eens vaker aan een andere act. Zo staat hij bekend voor zijn werk met Dana Gillespie, helemaal geen onbekende in Banana Peel. Ralph Bonte (die overigens ook slide en dobro speelt in Hideaway) heeft zich in de loop der tijd ontwikkeld tot een eersteklas gitaarbouwer: Arrenbie is intussen een gevestigde naam in de wereld van de luthiers.
In de loop der jaren heeft Hideaway zo ongeveer in elke parochiezaal gestaan. Ook in Banana Peel waren ze vroeg te horen (9 augustus 1987; 18 augustus 1989) Hideaway bouwde ook een stevige reputatie op als begeleiders van Amerikaanse artiesten die onze lage landen aandeden (Studebaker John, Steve Samuels, Jimmy Morello) Er waren ook voorprogramma’s voor onder meer Magic Slim, Koko Taylor, Diz Watson en Doug MacLeod. In Banana Peel stonden ze eindelijk nog eens op 26 juni 2006 en 22 juni 2009. Op Blues Peer waren ze in 2013 te gast (na eerdere passages in 1989 en 1997) We mogen de offspring van Hideaway niet vergeten, de schitterende gospelformatie Soul Spirit (in BP op 10 december 2012) Soul Spirit krege iets te weinig aandacht, hebben we altijd gevonden.
We halen slechts enkele punten aan uit het lange bestaan van de band, die al lang niet meer uitsluitend blues speelt, maar ook uitstapjes waagt in gospel (zie verder), country, cajun en andere Americana, soul en jazz (over de avontuurlijke geschiedenis van Hideaway moest iemand maar eens een boek schrijven… Copywriters zijn welkom, stelt Ralph Bonte) Het volgende mogen we echter niet onvermeld laten. In 2012 won Hideaway de Belgian Blues Challenge. Winnen in deze wedstrijd betekende meteen een vrijkaart naar de European Blues Challenge. Die ging in 2013 door in Toulouse (Fr) Met twintig landen stonden ze in de wedstrijd. Uiteindelijk behaalden ze een meer dan verdienstelijke vijfde plaats. Niet dat het ‘buitenland’ de band toen voor het eerst te horen kreeg. Zo speelden ze al Frankrijk, Nederland, Zwitserland, Spanje, Canada, Zweden, Andalusië en Québec, Canada, telkens weer met succes, zo blijkt uit de enthousiaste lokale pers.
Op 12 maart 2015 mochten zij de openingsavond voor de European Blues Challenge in Brussel op gang schieten in de AB. Na drie studioplaten (‘Come Inside’ 1992 en ‘Unable To Label’ in 1997 bracht het zestal in 2005 een live-cd uit, ‘76’51’’ LIVE’, precies de lengte van het concert dat ze bij die gelegenheid speelden. Dat vulde een grote leemte, iets waar de fans van de band al lang naar uitkeken, want Hideaway kan op een podium altijd een ietsje meer dan in de studio. Wat we zeker ook moeten vermelden is dat Hideaway het optreden van de openingsavond in de AB ook op cd en DVD uitgebracht heeft. In de Banana Peel zal die te koop zijn aan een gunsttarief, waarvoor dank!
Het komende Banana Peel concert is zowaar unplugged: akoestische gitaren, steelstring en nylonstring, bas ukelele, een heus harmonium, accordeon, melodica, bongo’s, sopraan- en baritonsax. Zelfs de drums zullen akoestisch zijn, zo weten we uit doorgaans goed ingelichte bron, al zullen de drumsticks veelal vervangen worden door brushes (borstels) Het repertoire zal, volgens Bonte, bestaan uit een ‘mengelmoes van nummers die we door de jaren geschreven hebben’ Ze worden in een nieuw kleedje gestoken, met de creativiteit en humor die de band altijd eigen zijn geweest. We kijken uit naar weer eens een succulente avond vol begeesterende muziekjes!

Antoine Légat.


deuren 19h - concert 20h15
uitsluitend met online voorverkoop via http://tickets.bananapeel.be
leden 12 euro
niet-leden 15 euro

  deuren 19h - concert 20h15

sponsors