facebook mailing
 
              BP 
  Chicago Blues Festival 2019
  24 & 25 november 2019 - 20h15
   
 
 

Chicago Blues Festival (CBF) viert zijn vijftigjarig bestaan in 2019, reden genoeg om er een feestelijke editie van te maken. In november 1969 richtte Jean-Pierre Monastier namelijk het eerste ‘Chicago Blues Festival’ in: bijna twee maanden lang trok de karavaan, geleid door niemand minder dan John Lee Hooker, begeleid door Lowell Fulson en zijn band, doorheen Frankrijk en Europa. Niet de minsten dus! Zo kon de bluesliefhebber zijn helden in levende lijve aanhoren en bewonderen zonder de oceaan te moeten oversteken! Het was niet het eerste initiatief in die richting: die eer komt toe aan het American Folk Blues dat al eerder in de sixties de elektrische blues leerde kennen aan de gretige Europeanen. Maar het CBF houdt vijftig jaar na de start de traditie onveranderd in ere: een lijst geven van de gevestigde namen of toenmalige beloften die over de decennia heen het beste van zichzelf gaven is onbegonnen werk. Ook de editie van 2019 grossiert in lichtjes fantastische namen, zoals dat past bij een feesteditie. De liefhebber kent ze natuurlijk, maar kreeg nooit de kans ze samen op één podium te beleven: Wayne Baker Brooks, Maurice John Vaughn, Russ Green, Trudy Lynn, Melvin Smith en Willie Hayes… Je zou van minder beginnen duizelen.
Wayne Baker Brooks is de zoon van een icoon van Chicago blues, Lonnie Brooks (1933-2017) Wayne Baker leerde het vak van zijn vader en volgde hem over de hele planeet, tot hij in het begin van dit millennium besloot om een eigen band te vormen. Hoeft het gezegd dat Wayne Baker een waardige voortzetter is van de traditie van zijn vader en dus van de Chicago blues pur sang?
Multi-instrumentalist Maurice John Vaughn (gitaar, sax, keyboards, zang) werd al in 1968 professioneel saxofonist in R&B-bands in Chicago, speelde en nam daarna op met Phil Guy, broer van Buddy Guy. Sindsdien werkte hij met Luther Allison, Son Seals, Junior Wells. Zijn eerste soloplaat kwam er al in 1984 (‘Generic Blues Album’) en in de jaren erna onderscheidde hij zich op de koop toe als producer en A&R-man (wat meer is dan talentscouting!) 66 is hij er ondertussen maar hij barst nog steeds van de energie.
Russ Green is één van de beste mondharmonicaspelers op de bluesscene. Vraag dat maar aan lieden als John Primer en Lurrie Bell. Nog niet zo heel lang geleden stond hij trouwens op het podium van Banana Peel samen met en naast Lurrie Bell (27 april 2015) Green begon als gitarist maar een spetterend concert van Sugar Blue deed hem van mening en instrument veranderen. Russ bracht in 2018 een prima plaat uit onder zijn eigen naam (‘City Soul’).
Trudy Lynn (Lee Audrey Nelms) komt van Houston, Texas. Ze zong jarenlang bij Texaan Albert Collins. Ze begon in het R&B-genre (ze opende ooit nog voor Ike & Tina Turner) In 1989 nam ze haar eerste plaat op. Ze schakelde gaandeweg over op soul en blues, en ontwikkelde zich zonder twijfel tot één van de grote bluesdiva’s, wat ze ook bewijst op dertien soloplaten, in 2018 nog op de uitstekende ‘Blues Keep Knockin’’. Ze past daarom wonderwel in een programma van Chicago blues, zoals de trouwe gasten van Banana Peel maar al te goed weten: ze bracht meermaals de Ruiseleedse blueskeet in extase.
Tot slot mogen we genieten van de geweldige ritmetandem Melvin Smith (bas bij Koko Taylor, Lurrie Bell, Billy Branch en zovele anderen!) en Willie ‘The Touch’ Hayes op drums. Beiden zijn grootmeesters op hun instrument. De altijd piekfijn uitgedoste Hayes de drums zien strelen terwijl hij met een brede glimlach als het ware in de huid kruipt van de musici die hij begeleidt, is een… streling voor het oog. We denken bovendien dat de man in zijn vrije tijd metronomen ijkt. U moet die twee kunstenaars ooit aan het werk gezien hebben!
Iets zegt ons dat deze feestelijke editie van het CBF ons nog lang zal heugen… Be there or be square?

Antoine Légat.


deuren 19h - concert 20h15
geen voorverkoop of reservatie
leden 15 euro
niet-leden 18 euro

  deuren 19h - concert 20h15

sponsors