facebook mailing
 
              BP 
  Chicago Blues Festival 2018 - Uitverkocht
  26 november 2018 - 20h15
   
 
 

Het Chicago Blues Festival (CBF) blaast volgend jaar 50 kaarsjes uit. Dat wordt ongetwijfeld een feestelijk gebeuren, maar eerst is er editie 49. Na enkele geografische uitstappen (Mississippi, Texas, West Coast), keert het CBF terug naar de bakermat, sweet home Chicago.
Ditmaal neemt Mike Wheeler het voortouw. Wheeler is een vertrouwd gezicht in Banana Peel en dat geldt ook voor het gezelschap dat hij meebrengt. Het wordt dus een aangenaam weerzien onder vrienden. Wheeler is een laatbloeier, maar wel één die een prachtig bluesboeket voortbracht. Sinds zijn eerste concert met Lovey Lee in 1984 was Mike de ideale luitenant en sideman voor o.a. Cadillac Dave & The Chicago Redhots, Sam Cockrell & The Groove, Nellie Tiger Travis, Big Ray & Chicago's Most Wanted. Met Big James & The Chicago Playboys nam hij vijf platen op. Ook met ‘Peaches’ Staten werkte hij samen ('Live At Buddy Guy's Legends') Half december 2012 was Peaches met het Chicago Blues Festival nog in de Banana Peel.
Wheeler stond verder op de planken met zowat iedereen die in de Chicago blues iets te betekenen heeft: Koko Taylor, Buddy Guy, B.B. King, Jimmy Johnson, Son Seals, Shemekia Copeland, Willie Kent. Er ontbrak echter iets, iets dat eindigt op ‘eigen werk’… Het bloed kruipt waar het niet gaan kan : Mike bracht eindelijk in 2012 'Self Made Man' uit, een verzameling van twaalf eigen songs (meestal in samenwerking gepend) plus een cover, 'Let Me Love You Baby' van Willie Dixon. Mike was en is, dat laat zich raden, een uitstekend gitarist, maar de verrassing was dat hij tevens overtuigt als een soulvolle en geloofwaardige zanger, en een prima songschrijver blijkt te zijn. Zijn gevarieerde songs zitten muzikaal natuurlijk diep verankerd in de Chicago blues traditie en kan je beslist beschouwen als even zovele ‘hats off’ naar al zijn helden, die van voor hem en die waarmee hij het podium deelde. Hand in het vuur, maar er staat niet één misser op die plaat.
Zijn teksten liggen in de lijn van de blues storytelling, wat lieden als Robert Cray en Larry Garner zo beheersen (bij voorbeeld ‘Walking Out The Door’, waar Mike live een cynisch-hilarisch vertellement rond weeft) Enige gezonde zelfrelativering is hem niet vreemd, zoals dat tot uiting komt in de titelsong: 'Well, I can't blame it on nobody else, all the blame goes to myself, I'm a self made man and I made myself have the blues'. In 2014 werd Wheeler opgenomen in de Chicago Blues Hall Of Fame, een uitgesproken erkenning van zijn verdiensten. Mike bleef echter niet bij de pakken zitten en zo pakte hij, ditmaal als frontman, de Banana Peel in op 24 februari 2014 en 16 november 2015.
In 2016 bracht de Mike Wheeler Band dan ‘Turn Up!!’ uit (ook al op Delmark Records) Die band is intussen uitgegroeid tot een hecht kwartet, dat verder bestaat uit Brian James (keyboards; vriend van bij Big James & The Chicago Playboys), Larry Williams (five string bas, tevens zijn ‘funky brother’ en medesongsmid) en Cleo Cole (drums) Met die mensen stond hij opnieuw in Banana Peel op 26 februari 2018. Het toeval wil dat men Mike Wheeler (terecht !) selecteerde voor het 49e CBF, zodat hij twee maal in één kalenderjaar in BP zal gestaan hebben.
Hij brengt speciaal voor het CBF harmonicaspeler (en zanger) Omar Coleman (°1973) mee, nog zo iemand die met zovele bluescoryfeeën het podium deelde... Wat Coleman kan, laat studioplaat ‘Born And Raised’ (Delmark Records) uitgebreid bewonderen. Coleman komt er naar voren als een aandachtig leerling van groten als Sonny Boy Williamson I & II, Little Walter, Snooky Pryor, Slim Harpo, maar ook van een Bobby Rush bij voorbeeld. Mike Wheeler speelt op dat album mee, trouwens. In het bekende Rosa’s Lounge in Chicago werd ‘Omar Coleman Live’ ingeblikt, waarmee die andere zijde van zijn showmanship in de schijnwerpers staat.
Faye ‘Peaches’ Staten (zie boven !) zorgt voor het vrouwelijke element in deze editie. Van haar zegt men dat ze werd grootgebracht op een menu van gospel, blues en soul. Zelf doet ze daar nog een toetje funk als dessert bovenop. Ze werd geboren in Doddsville Mississippi, ver van de Delta en de Bayou, maar haar ziel ligt wel dààr. In Chicago treedt ze doorgaans op met The Groove Shakers. Daar bleef het gelukkig voor de wereld niet bij : sinds 1997 zingt ze in clubs en op festivals overal waar de blues te horen valt, de planeet rond. Met haar temperamentvolle persoonlijkheid en haar grofkorrelige, krachtige stem palmt ze moeiteloos haar publiek in, wat je kan horen op ‘Live At Legends’ (op Swississippi Records)

Antoine Légat

Line up : Mike Wheeler (gitaar en zang) - Faye "Peaches" Staten (zang) - Larry Williams (elektrische bas) - Cleo Cole (drums) - Brian James (keyboards) - Omar Coleman (harmonica)

leden 15 euro
niet-leden 18 euro
deuren 19h - concert 20h15
met voorverkoop

  deuren 19h - concert 20h15

sponsors