facebook mailing
 
              BP 
  Solomon Hicks - CANCELLED
  30 maart 2020 - 20h15
   
 
 

Het valt niet te loochenen: jonge Afro-Amerikanen lopen hoog op met R&B nieuwe stijl, blue eyed soul en vooral met rap en hip hop. Blues komt nog amper in het stuk voor. ‘King’ Solomon Hicks is echter uit een ander hout gesneden: geboren in 1995 is deze nieuwe jonge god een wissel op de toekomst voor de blues. Hicks krijgt gitaarles van zijn ma Holly Hicks vanaf zijn zesde. Sinds zijn 13e speelt hij bluesgitaar, maar is echter ook een kind van zijn eigen tijd. Zijn interesse gaat uit naar gospel, soul, funk, R&B oude stijl, jazz, rock (Jimi Hendrix!) en zelfs naar Afrocubaans en klassiek, Zijn ouders tronen hem mee naar jamsessies in clubs in Harlem, waar hij, haast als een wonderkind, mag meespelen. Zo speelt hij met bekende musici als orgelisten Charles Earland en Jimmy McGriff.
Nog altijd maar 13 mag hij leadgitaar spelen bij de uitgebreide band van de Cotton Club in New York. De Cotton Club is de opvolger van de gelijknamige legendarische nightclub (lange tijd een speakeasy, illegale gelagzaal) die in de jaren twintig en dertig floreerde, periode van en na de drooglegging, met artiesten als Louis Armstrong, Duke Ellington, Cab Calloway, Ethel Waters, Lena Horne… Die Cotton Club sloot na een bewogen geschiedenis in 1940 de deuren, maar veel later, eind jaren tachtig, kwam er een nieuwe Cotton Club, grotendeels in de stijl van de eerste. In 2010, als hij amper 14 is, heeft hij al een eerste cd uit, ‘Embryonic’, met de Cotton Club All-Star Band. Solomon Hicks speelt vandaag de dag nog steeds in de Cotton Club, zo mogelijk wekelijks zelfs, op de Monday Night Blues.
Ondertussen schoolt hij zich bij, met zijn moeder die hem inwijdt in de geschiedenis van de Afro-Amerikaanse muziek, maar ook via de Harlem School of Arts en de Jazzmobile in New York City die zich sinds 1964 beijvert om de jazz (‘Amerika’s klassieke muziek’) te promoten via concerten, festivals en evenementen, en niet enkel in de States. Solomon ontpopt zich ook tot zanger en songschrijver. In de Harlem School of Arts legt hij zich toe op jazz, klassiek en Afro-Cubaanse gitaar. Er volgen toers die hem zelfs naar Japan en Europa (Spanje, Duitsland, Denemarken,…) brengen. 2010 is Hicks’ wonderjaar: hij speelt op een wedstrijd van de New York Knickerbockers (basket), in de zetel van de Verenigde Naties en voor grote kanonnen uit de politiek, ondermeer ook voor oud-burgemeester en tegenwoordig presidentskandidaat Michael Bloomberg.
In de jaren erna gaat het aan hetzelfde razende tempo verder, teveel om op te sommen. Eindeloos is de lijst topartiesten met wie hij het podium deelt of voor wie hij support is, van Tony Bennett en Lee Ritenour over Bruce Springsteen, Gregg Allman, George Thorogood, Sam Moore en Elvin Bishop tot B.B. King. In 2018 toert hij met Beth Hart (Las Vegas, New Orleans) Als zijn grootste muzikale inspiratiebronnen vermeldt Hicks jazzgroten Wes Montgomery, George Benson, Charlie Parker, Melvin Sparks, Russel Malone en Art Tatum. De jongeman waagt zich ook aan lesgeven (Children’s Aid Society in New York) en is lid van de Blues Foundation in Memphis, Tennessee, en de Harlem Arts Alliance. Nog steeds steunt hij de NYC Jazzmobile (zie boven) In 2015 brengt Hicks ‘Carrying On The Torch Of The Blues’ uit, een schitterende collectie songs die zijn potentieel ten volle tonen (de titelsong, ‘Jukin’ At The Cotton Club’, een geweldig ‘I Saw He Standing There’ van The Beatles, ‘Homework’ met Southside Johnny…)
Op 13 maart 2020 verschijnt het album ‘Harlem’, elf songs, waarvan enkele al te vinden zijn op YouTube (‘What The Devil Loves’, Every Day I Have The Blues’) Hicks beschouwt dit ‘Harlem’ klaarblijkelijk als zijn echte debuutalbum. De tweeëntwintigjarige prijkt op de hoes, met de glimlach van de muzikant die weet dat hij zijn publiek straks zal inpakken, met op zijn schouder zijn prachtige Benedetto GA35 gitaar, gebouwd door de Ameikaanse luthier Robert Benedetto. We verwachten ons in Banana Peel aan een daverend concert, dat binnen enkele jaren misschien historische waarde bezit: ‘Was jij erbij toen de’ King’…?’ Wie er ook zal bij zijn is drummer Fabrice Bessouat die al zo vaak Amerikaanse artiesten begeleidde (op alle mogelijke manieren) in BP. La bienvenue, Fabrice! Voor we het vergeten: Hicks’ bijnaam ‘King’ verwijst vanzelfsprekend naar Koning Salomo(n), de Bijbelse vorst bekend om zijn wijsheid en rechtvaardigheid (en zijn eindeloze rijkdom) Tegelijk is ‘King’ een verwijzing naar zijn andere bijnaam: ‘Lil’ B.B.’, ‘Kleine B.B. King’ dus…

Antoine Légat.

Line-up: ‘King’ Solomon Hicks (zang, gitaar) – Damien Cornelis (keyboards) - Kirk Yano (bas)- Fabrice Bessouat (drums)

deuren 19h - concert 20h15
geen voorverkoop of reservatie
leden 15 euro
niet-leden 18 euro

  deuren 19h - concert 20h15

sponsors